Afgestudeerd.

En dan heb je ineens 2 vriendinnen die gewoon al afgestudeerd zijn, terwijl je zelf nog minstens 2 jaar naar school moet. Lekker eerlijk is het leven weer. Maarja, het voordeel is dan wel weer dat ik HAVO doe en zij VMBO, dat ik een keer ben blijven zitten en zij niet. En dat zij nu veel meer vakantie hebben dan ik! ¬¬ En natuurlijk; zij mogen nu iets gaan doen wat ze echt leuk vinden en ik moet nog 2 jaar lang doen wat leraren mij opdragen zonder dat ik er zelf het nut van zie. Maar toch;

 GEFELICITEERD SAM & NADINE!

My Chemical Romance

Yeeeaaah, toen was het dan eindelijk zover! op 05-06-07 ging ik naar My Chemical Romance in de Heiniken Music Hall in Amsterdam. Om 2 uur zaten ik, Sam en Nadine daar al voor de deur, een beetje rondhangen bij de Mediamarkt, galgje en kamertje verhuren spelen en andere verveelde dingen. Om half 7 zou de deur open gaan, maar om half 6 stond iedereen al voor de deur te dringen. Om de 3 minuten vroeg ik aan Nadine hoe laat het was, heb nog een paar keer m'n kaartje laten vallen. Om half 7 ging dan eindelijk de deur open! Iedereen drong natuurlijk naar binnen, was nog een hoop getrek en geduw. Je moest je camera inleveren, je water werd weggegooid en je mobieltje moest uit. Ik was als eerste door de 'douane' waar het nogal op leek en heb toen gelijk even een paar Billy Talent handschoenen gekocht. 12 euro kostten die dingen, gelijk een rib uit mijn lijf, maar ik had het er op dat moment voor over. We gingen naar de zaal en toen de deur daar openging moest je rennen voor je leven om nog een beetje vooraan te staan. Ik had een aardige plek, alleen niet echt veel ademruimte. Binnen de kortste keren was ik Sam en Nadine kwijt, maar ik kon wel het podium zien. Eerst kwam Paramore, en daarbij ook de eerste Moshpit. Toen werd het nog benauwder en benauwder, maar ik heb het uitgehouden tot na Billy Talent. Het was echt onwijs vet en ze klonken zo zuiver, whieeeh! Toen ben ik samen met Sam en Mikki, een meisje wat ik daar ontmoet heb, naar achter gegaan, hebben we een ijsje gekocht en zijn we op de tribune gaan zitten. Toen kwam dan eindelijk My Chemical Romance! Ik zat recht voor Gerard, muhwuhaah, en ik kon het echt heel goed zien! Ze speelden heel the Black Parade en ook wat nummers van Three Cheers For Sweet Revenge. Gerard ging met een schijnwijper over het publiek en Sam en ik natuurlijk als een gek naar het zwaaien. Het was echt heel cool, vooral Cancer was echt supermooi, vooral omdat iedereen uit volle borst meezong.

Om kwart over 12 was ik thuis, na nog een tijdje bij de Afterparty te hebben gezeten in de hoop dat My Chem nog kwam. Later bleek dat ze nog wel handtekeningen hadden uitgedeeld, maar ik heb ze natuurlijk weer gemist. Maarja, het was de moeite waard en de volgende keer ga ik weer!

Elk jaar opnieuw.

Elk jaar weer, net voor December is er een stormloop op cadeautjes en eten voor de feestdagen. Elke jaar weer worden schoentjes gezet en de kerstboom geinstalleerd. Maar het gaat allang niet meer om de kerstgedachte of om het braaf zijn voor Sinterklaas. Het is alleen nog het incaseren van de cadeautjes wat de kinderen bezighoud. Mijn broertje en zusje hebben inmiddels allebei een verlanglijst gemaakt waar minstens 20 verschillende dingen opstaan. En dan niet goedkope kleine dingen, maar legotreinen en Baby Born's. Mijn moeder vroeg me vanmiddag of ik ook een verlanglijstje wilde maken. Ik wist echt niet wat ik moest vragen, ik heb immers alles al? Misschien klink ik nu echt heel erg heilig, maar zo is het zoals ik het ervaar. Ik heb lieve ouders, vriendinnen in overvloed en een dak boven mijn hoofd. Natuurlijk zou ik niet klagen bij wat zakgeldverhoging, maar om zomaar een verlanglijst te maken, daar moet ik toch wel even bij nadenken. Wat vragen jullie nou voor Sinterklaas als het niet teveel mag kosten? Of zijn jullie net zo'n geval als ik?

Panic! At the Disco en mijn slaapkamermuur.

Mijn ouders hebben dus sinds het einde van de Herfstvakantie een huis in Italië. Natuurlijk is het ook een beetje van mij, lijkt me duidelijk en van mijn broertje en zusje. Het huis staat in een dorpje in de bergen, een aantal kilometer van het lago Maggiore vandaan. Over een paar maanden ben ik 16 en dan kan ik daar dus lekker scheuren met mijn gerestaureerde Vespa. YIIHAA! Maar nu is er dus nog het dillema hoe ik mijn kamer ga verven. Mijn moeder stelde voor om een enorme Galupy op de muur te schilderen, maar daar was ik het dus helemaal niet mee eens. Het moest Panic! At the Disco worden. Maar dat vond mijn vader natuurlijk weer niet goed, want hij is ervan overtuigd dat het Gothicmuziek is. (Ik een gothic? Hoe bedoel je belediging) En trouwens, het zou een onmogelijke opgave worden, want ik kan absoluut niet tekenen en dus zou het een nogal mislukte Brendon, Ryan, Jon en Spencer worden. Dus dan misschien alleen de woorden Panic! At the Disco? Nee, ook dat mag niet. Want punkrock is vrijwel hetzelfde als Gothic, het is allebei shitmuziek, aldus mijn vader. Dus waren we weer terug bij af, bij de Galupy op de muur. Misschien iets te kinderachtig? Ben ik straks 16 en zit ik daar in mijn kamer met Galupy op de muur. Zie je het al voor je? Een emomeisje met een enorm knuffelpaard op de muur. Dankudekoekoek.

MSN.

Mijn MSN doet echt klote. Ik kan met niemand meer praten. Volgens mij kan niemand met iemand praten. Nu praten ze via hun schermnaam, door steeds on- en offline te gaan. Wat nogal irritant is. Ik ben best moe, want ik ben gister om half 12 naar bed gegaan. Vandaag ben ik met school naar Rotterdam gegaan, naar de Hogeschool daar. Was ik vorig jaar ook al geweest, want inderdaad, ik ben blijven zitten. MSN is nog steeds irritant. Ik verveel me echt dood, want ik kan mijn contacten nu niet onderhouden. Mail is ook al zo sloom, dus ga ik maar weer verder met mijn weblog. Zijn al die mensjes die het lezen ook weer blij. Dus, ik was bij Rotterdam. We gingen daar dus met de bus heen, wat nieteens zo ver was eigenlijk. En toen waren we daar en ging er een vent lullen over Vrijetijdsmanegment ofzoiets. Alsof ik dat later wil gaan studeren ofzo. Dus wij braaf luisteren en daarna moesten we iets organiseren voor een eindfeest ofzo. Nou, toen mochten we weer weg en ergens anders ging een hoofddoekvrouwtje vertellen over de Pabo. Nog zoiets saais. Ik vind kinderen alleen maar irritant, laat staan dat ik dan voor de klas ga staan. Daar moesten we een boekje voorlezen aan de klas (genaamd 'Ik moet zo nodig') en we moesten een Sinterklaasfeest organiseren. Toen hadden we pauze en heb ik 1 Fanta, 2 Stroopwafels, 1 pakje M&M's en 1 Mars gegeten. Als laatste ging er een 4ejaars student vertellen over Commerciële Economie, wat vrijwel het oninteressants was. Toen mochten we eindelijk emt de bus weer naar school. En ja, toen waren we niet vrij, nee hoor, we moesten nog een verslag schrijven over wat we geleerd hadden. (Niks dus hè.) Nou, dat was de interessante dag van Bowa. Tot de volgende keer! xx

De schooltijd is afgelopen.

School. Dat is waar ik nu net vandaan kom. Ik kan gewoon niet geloven dat er nog mensen zijn die ons - als een stelletje kleuters - les willen geven. Neem nou Economie. We hebben een hele rare vent, met rood haar en een bril, en een pleister om zijn linkeroorlel. (Vaag dus) Niemand let op, iedereen zit of te kletsen, of als een dooie in zijn boek te staren, of luistert zoals ik naar muziek uit zijn of haar mp3speler/Ipod. Hij doet net alsof hij het niet opmerkt en leutert gewoon door, niemand die de moeite doet om naar hem te luisteren. Over de Lorenz-endannogwat gaat het geloof ik. Nina zit naast me Fikri uit te dagen om weetikveelwat te doen. Arme leraar. Waarom geeft hij nou niet gewoon een brul waardoor iedereen heel braaf doet alsof ie oplet? Waarom laat hij ons ons gang maar gaan? Daar leren we toch niks van en het motiveert ons ook niet om door te gaan. Of wel?

Natuurkunde. Van Schie. Ik snap echt niet waar die vent het over heeft, met zijn weerstanden en vermogen. Wat is het nut van Natuurkunde? Waarom leren we dit, ik ben toch niet van plan om later te gaan berekenen hoeveel stroom mijn computer verbruikt ofzo. Jij wel dan?

Eerste keer?

Ciao fan x]
Want ja, je bent een fan als je de moeite neemt hier een kijkje te nemen. Over het algemeen ben ik niet al te boeiend namelijk. Ik ben van plan vaak te gaan posten hier, maar uiteindelijk maak ik dat toch nooit waar. Maar, voor de zekerheid moet je maar vaak komen kijken. Je mag ook reageren, vind ik helemaal niet erg. (Heel leuk zelfs) Ik ben nu best doelloos bezig, want wat ik zeg lijkt me nogal overbodig, omdat iedereen dat toch al verwacht. Er zullen ook weinig mensen zijn die dit allemaal gaan zitten lezen, omdat de meeste mensen toch super doelloos zijn en alleen aan zichzelf denken. Ik ben heel braaf en lees altijd alles :] Dus ik ben niet doelloos, maar toch eigenlijk wel want het heeft helemaal geen zin om het allemaal te lezen want je wordt er toch niets wijzer van. Of niet veel. Misschien weet je iemands leeftijd, zijn interesses, wat ie graag doet en wat ie haat. Maar je weet niet wat diegene voelt, hoe hij of zij er in het echt uit ziet, van binnen, hoe hij zich gedraagt, wie zijn échte vrienden zijn. Dat vind ik nou zo irritant aan Internet of MSN, je weet niet wat iemand voelt, of diegene echt meent wat ie schrijft, of dat het hem helemaal geen zak uitmaakt wat hij denkt of typt. Dat je je aangetrokken kan voelen tot zo'n persoon, als vriend of als liefde, is iets vreemds. Je hebt diegene nog nooit horen praten of in het echt gezien, maar toch wil je graag vrienden zijn en praten. Erg graag zelfs, wanneer je niet kan wachten om weer terug te sprinten naar de computer om de berichten te lezen die hij/zij heeft achtergelaten.

Tja, ik ben best filosofisch, al zeg ik het zelf. Ik kan nog uren doorlullen, maar dan is de lol er een beetje af en ik weet zeker dat je de helft van wat ik net heb geschreven toch niet begrijpt. Of toch wel, als je net zo'n filosoof ben als ik. Dag lieverds, tot ooit. xx